Co to jest próchnica?

Próchnica jest bakteryjną chorobą doprowadzającą do rozpadu tkanek twardych i powolnej demineralizacji zęba. Na rozwój próchnicy mają wpływ bakterie, słodycze, czas oraz podatność zębów na rozwój choroby. Próchnica dotyka każdego człowieka kilka razy (co najmniej 3-4) w ciągu całego życia.

Główną przyczyną powstawania próchnicy jest brak higieny jamy ustnej. Jedzenie węglowodanów, które odkładają się w przestrzeniach międzyzębowych, prowadzi do powstawania płytki nazębnej, która jest miękkim, żółtym nalotem. Płytki nazębnej można się pozbyć, szczotkując dokładnie zęby dwa razy dziennie oraz używając nici dentystycznej.

Jak powstaje próchnica?

Za rozwój próchnicy odpowiedzialne są paciorkowce oraz L. acidophilus, które wytwarzają kwas w trakcie metabolizacji węglowodanów (dwucukrów oraz cukrów prostych). Podczas jedzenia słodyczy dochodzi do obniżenia pH w jamie ustnej i wypłukiwania z zębów jonów wapnia. Na porowatym szkliwie pojawia się biała plama, która może ściemnieć od koloru jedzenia. Jeśli proces nie zostanie powstrzymany na tym etapie, bakterie będą się mnożyć i atakować zębinę, powodując ubytki próchnicowe. Wiele osób rezygnuje z wizyty u dentysty, ponieważ ząb po kilku dniach przestaje boleć, co może oznaczać martwicę miazgi, która jest idealnym pożywieniem dla paciorkowców. Jeśli pacjent nie pójdzie do dentysty, może dojść do rozpadu miazgi (zgorzeli), którą należy leczyć kanałowo lub usunąć zęba.

Próchnica – jak leczyć?

Próchnicę można wyleczyć poprzez remineralizację, czyli posmarowanie żelem lub lakierem zęba, na którym pojawiła się biała, matowa plama. Drugim sposobem leczenia próchnicy jest plombowanie. Dentysta usuwa chorą tkankę miękką, a następnie uzupełnia ubytek różnym materiałem. Najczęściej plomby wypełniające ubytek są złożone z kompozytów lub amalgamatu, czyli połączenia rtęci ze stopem kilku metali.